Click it and Unblock the Notifications
అప్పుడు మనుషులు లేరు...ఇప్పుడు డబ్బు లేదు.. కరోనా తర్వాతి కాలంలో సామాన్యుడి బతుకు చిత్రం!
కరోనా రోజుల్లో చేతి నిండా డబ్బు ఉంది.. కానీ పలకరించే మనుషులే కనపడలేదు. ఇప్పుడు చుట్టూ చూస్తే కోట్లాది మంది మనుషులు ఉన్నారు.. కానీ చేతిలో మాత్రం పైసా దేవుడెరుగు (Financial crisis) సోషల్ మీడియాలోనో, చాయ్ దుకాణాల వద్దో ఈ మధ్య కాలంలో తరచూ వినిపిస్తున్న ఒక చేదు నిజమిది.
ఒక సామాన్యుడి నోటి నుంచి వచ్చిన ఈ రెండు ముక్కల మాటల వెనుక, గత ఆరేళ్లలో ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ, మానవ జీవన విధానం ఎంతలా తలకిందులయిందో చూడండి. కరోనా మహమ్మారి కాలానికి, ప్రస్తుత 2026 నాటి పరిస్థితులకు (Post-COVID economy) మధ్య ఉన్న ఈ విచిత్రమైన వైరుధ్యాన్ని (Paradox) ఆర్థిక, సామాజిక కోణాల్లో విశ్లేషిస్తే ఎన్నో ఆసక్తికరమైన, ఆందోళనకరమైన నిజాలు బయటపడతాయి.
ఆనాటి 'ధన సమృద్ధి'.. ఒక భ్రమ!: కరోనా లాక్డౌన్ల సమయంలో నిజంగానే చాలామంది చేతుల్లో డబ్బు కదలాడింది. దానికి కారణం దేశంలో సంపద పెరగడం కాదు.. ఖర్చు చేసే మార్గాలు మూసుకుపోవడం.
ఖర్చులు శూన్యం: హోటళ్లు, సినిమాలు, షాపింగ్లు, ప్రయాణాలు, శుభకార్యాలు అన్నీ బంద్ అయ్యాయి. మధ్యతరగతి కుటుంబాల నెలవారీ ఖర్చులు కేవలం నిత్యావసరాలు, మెడికల్ బిల్లులకే పరిమితమయ్యాయి. దాంతో జీతాలు వచ్చినవారికి బ్యాంకు ఖాతాల్లో డబ్బు మిగిలింది.
ప్రభుత్వాల ఉద్దీపనలు: ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రభుత్వాలు ప్రజల చేతుల్లోకి నేరుగా నగదు బదిలీలు, ఉచిత రేషన్ వంటివి అందించాయి.
అనాథ బతుకులు: చేతిలో డబ్బున్నా, రేపు బతుకుతామో లేదో తెలియని గుండె కోత. కళ్లముందే బంధువులు, స్నేహితులు ఆసుపత్రి బెడ్లపై కనుమూస్తుంటే, కోట్ల రూపాయలు ఉన్నా ఆదుకునే మనుషులు లేక అనాథల్లా మిగిలిపోయిన రోజులు అవి. డబ్బు ఉంది కానీ, దానికి విలువ ఇచ్చే 'జీవం' కనిపించలేదు.
ఈనాటి 'మనుషుల జాతర'.. ఖాళీ జేబులు!: కాలం మారింది.. కరోనా అంతమైంది. మనుషులు మళ్లీ రోడ్లపైకి వచ్చారు. బస్సులు, రైళ్లు, షాపింగ్ మాల్స్ అన్నీ కిక్కిరిసిపోతున్నాయి. కానీ, ఈ మనుషుల గుంపుల వెనుక ఒక నిశ్శబ్ద ఆర్థిక సంక్షోభం దాగి ఉంది. చుట్టూ మనుషులున్నా, సామాన్యుడి చేతిలో డబ్బు ఎందుకు ఆడటం లేదు?
1. ఆకాశాన్ని తాకుతున్న ద్రవ్యోల్బణం (Inflation): కరోనా సమయంలో ప్రపంచవ్యాప్తంగా ముద్రించిన విపరీతమైన కరెన్సీ, ఆ తర్వాతి కాలంలో వచ్చిన సరఫరా గొలుసు (Supply Chain) సమస్యల వల్ల వస్తువుల ధరలు చుక్కలు తాకాయి. నాడు ₹50 ఉన్న వస్తువు నేడు ₹100 దాటింది. అంటే, మనిషి ఆదాయం పెరగలేదు కానీ, బతకడానికి అయ్యే ఖర్చు రెట్టింపయింది. ఫలితంగా నెల సగానికి వచ్చేసరికి జేబులు ఖాళీ అవుతున్నాయి.
2. నిరుద్యోగం & ఉద్యోగ కోతలు (Layoffs): మహమ్మారి తర్వాత ఐటీ, బ్యాంకింగ్, మాన్యుఫ్యాక్చరింగ్ రంగాల్లో ఊహించని మార్పులు వచ్చాయి. ముఖ్యంగా ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ (AI), ఆటోమేషన్ రాకతో ప్రపంచవ్యాప్తంగా లక్షలాది మంది ఉద్యోగాలు కోల్పోతున్నారు. కొత్త ఉద్యోగాల సృష్టి మందగించింది. మార్కెట్లో శ్రామిక శక్తి (మనుషులు) ఎక్కువయ్యారు, కానీ వారికి ఇచ్చే వేతనాలు (డబ్బు) తగ్గిపోయాయి.
3. మారిన వినియోగ సంస్కృతి (The Debt Trap): కరోనా తర్వాత జీవితంపై ప్రజల దృక్పథం మారింది. "రేపేముందో ఎవరికి తెలుసు, ఉన్నప్పుడే అనుభవించాలి" అనే ధోరణితో క్రెడిట్ కార్డులు, ఈఎంఐలు, పర్సనల్ లోన్లపై ఆధారపడి విచ్చలవిడిగా ఖర్చు చేయడం పెరిగింది. నేడు చుట్టూ తిరుగుతున్న మనుషుల్లో సగానికి పైగా బాకీలు, ఈఎంఐల ఊబిలో కూరుకుపోయినవారే.
క్లుప్తంగా చెప్పాలంటే కరోనా కాలం మనకు మనుషులు లేని ప్రపంచంలో డబ్బు కాగితంతో సమానం అనే పాఠం నేర్పింది. కానీ నేటి కాలం మనుషులు ఎంతమంది ఉన్నా, జేబులో రూపాయి లేకపోతే బతుకు బండి నడవదు అనే కఠిన వాస్తవాన్ని రుచి చూపిస్తోంది.
ఒకప్పుడు ప్రాణం కోసం భయపడి డబ్బును దాచుకున్న మనిషి.. నేడు బతుకు తెరువు కోసం, ఆకలి కోసం డబ్బు వైపు పరుగులు తీస్తున్నాడు. సమాజంలో మనుషుల మధ్య సంబంధాలు మళ్లీ బలపడటం శుభపరిణామమే అయినా, సామాన్యుడి ఆర్థిక వ్యవస్థ కుదుటపడనంత కాలం ఈ చుట్టూ మనుషులు - ఖాళీ జేబులు అనే వైరుధ్యం ఇలాగే కొనసాగుతుంది. ప్రభుత్వం, వ్యవస్థలు కలిసి సంపదను, ఉపాధిని సమానంగా పంపిణీ చేసినప్పుడే ఈ రెండు చివరల మధ్య సమతుల్యత లభిస్తుంది.
Sign in with Google