బ్యాంకుల సంఖ్య తగ్గటం కాదు ... రుణాలు పెరగాలి

భారత ఆర్థిక వ్యవస్థ మందగమనం లోకి జారుకొంటోందన్న సంకేతాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఇటీవలి జీడీపీ గణాంకాలు కూడా దీనినే సమర్థిస్తున్నాయి. ఈ ఆర్థిక సంవత్సరం తోలి త్రిమాషికంలో భారత జీడీపీ వృద్ధి రేటు కేవలం 5% గా నమోదు ఐంది. ముందస్తు అంచనా ఐన 5.8% వృద్ధి కూడా సాధ్యం కాలేదు. గత 25 త్రిమాషీకాల్లో ఇదే అత్యంత తక్కువ వృద్ధి రేటు కావటం గమనార్హం. దీనికి గత ప్రభుత్వాలను నిందించే అవకాశం కూడా బీజేపీ ప్రభుత్వానికి లేదు. ఎందుకంటే... గత 5 ఏళ్లుగా పరిపాలన సాగిస్తోంది ఈ ప్రభుత్వమే కాబట్టి.... ఆర్థిక మాంద్యానికి ఎవరినీ దోషిగా చెప్పలేని పరిస్థితి. ఈ సమయంలో ఆర్థిక వ్యవస్థను గాడిలో పెట్టాలంటే ప్రభుత్వ పెట్టుబడులు పెరగాలి. ప్రైవేట్ రంగం పెట్టుబడులకు వెంకడుతున్న తరుణంలో ప్రభుత్వమే ఇందుకు నడుం బిగించాల్సి ఉంటుంది. ఇందుకోసం ప్రభుత్వ రంగ బ్యాంకులకు భారీగా మూల ధన నిధులను అందించటం వాళ్ళ వ్యవస్థలో రుణ లభ్యతను పెంచాల్సి ఉంటుంది. ఈ దిశగా ఇప్పటికే బ్యాంకింగ్ రంగానికి రూ 70,000 కోట్ల మూలధనాన్ని సమకూరుస్తామన్న ఆర్థిక మంత్రి ప్రకటనలు చేతుల్లోకి రాలేదు. పైగా .... రిజర్వు బ్యాంకు ఆఫ్ ఇండియా నుంచి తీసుకొన్న రూ 1.76 లక్షల కోట్లను ఏ విధంగా ఖర్చు చేయనుందో ప్రభుత్వం వద్ద ప్రణాళిక లేదు. ఒక వైపు పేరుకు పోయిన నిరర్థక ఆస్తులను తగ్గించుకొని, నష్టాల నుంచి ఇప్పుడిప్పుడే కోలుకొంటున్న బ్యాంకులకు విలీనం పేరుతో మరో బాధ్యతను నెత్తిన రుద్దితే... అవి రుణాల మంజూరు కంటే కూడా విలీనం పైనే అధిక దృష్టిని కేంద్రీకరించాల్సి ఉంటుంది. ఇది ఆర్థిక వ్యవస్థకు గొడ్డలి పెట్టు వంటిదే అని ఆర్థికవేత్తలు హెచ్చరిస్తున్నారు. ఇప్పుడు బ్యాంకుల సంఖ్యా తగ్గటం ముఖ్యం కాదని... రుణాల లభ్యత పెరగాలని వారు సూచిస్తున్నారు.

అన్నీ ఆకస్మిక నిర్ణయాలే....

ప్రధాని మోడీ ప్రభుత్వం అన్ని నిర్ణయాలనూ ఆకస్మికంగానే ప్రకటిస్తోంది. నోట్ల రద్దు, జీఎస్టీ, ఆర్టికల్ 370, బ్యాంకుల విలీనం ఇలా ... ముఖ్యమైన నిర్ణయాలను హఠాత్తుగా వెల్లడిస్తోంది. దీంతో ప్రయోజనాలు అటుంచి ... వినాశనమే అధికంగా కనిపిస్తోంది. ఆర్టికల్ 370 మాత్రం ఇక్కడ ప్రస్థావన అవసరం లేని విషయం. నోట్ల రద్దు, జీఎస్టీ వల్ల ప్రభుత్వం ఆశించిన లక్ష్యాలు నెరవేరలేదు. వ్యవస్థలో నగదు చలామణి తగ్గలేదు సరికదా పెరిగింది. పన్నుల వసూళ్ల లో వృద్ధి లేదు. ఒకటి రెండు నెలలు మినహాయిస్తే... ఇప్పటివరకు జీఎస్టీ వసూళ్లు రూ 1 లక్ష కోట్లు దాటింది లేదు. అందుకే, ప్రభుత్వం వద్ద సరైన మోతాదులో నగదు లభ్యత ఉండటం లేదు. అన్నీ ప్రకటలు తప్ప ఆచరణలో అమలు జరగటం లేదు. ఈ కారంగానే రిజర్వు బ్యాంకు నుంచి ముక్కు పిండి మరీ దాదాపు రేడు లక్షల కోట్లు తీసుకొన్న ప్రభుత్వం.... ఆ నిధులను సద్వినియోగం చేయటంలో మాత్రం ముందడుగు వేయటం లేదు.

పెద్ద వాటి కంటే చిన్నవే బెస్ట్...

బ్యాంకులు పెద్దవిగా ఉంటె అనేక ప్రయోజనాలు ఉంటాయని ఆర్థిక మంత్రి నిర్మల సీతారామన్ బల్ల గుద్ది మరీ చెబుతున్నారు. పెద్ద ప్రాజెక్టులకు భారీగా రుణాలు మంజూరు చేయొచ్చు అని చెప్పారు. కానీ... భారత్ లో భారీగా రుణాలు తీసుకొన్న ఏ పెద్ద ప్రాజెక్టు నుంచీ ఏ బ్యాంకు తన రుణాలను పూర్తిగా వసూలు చేసుకోలేక పోయిందన్న విషయాన్నీ ప్రభుత్వం గ్రహించటం లేదు. విజయ్ మాల్యా, నిరవ్ మోడీ సహా చాల కార్పొరేట్ కంపెనీలు పెద్ద మొత్తంలో రుణాలను పొంది ఎగవేతదారులుగా మిగిలి పోయాయి గానీ.... రుణాలను తిరిగి చెల్లించ లేదు. దాంతో భారీ మొత్తంలో రుణాలు యించిన బ్యాంకులు కుయ్యో మొర్రో అంటూ నష్టాల బాట పట్టాయి. ఆ ప్రభావం చిన్న వ్యాపారాలు, రైతులు, వ్యక్తిగత రుణాల మంజూరుపై పడింది. బ్యాంకు పెద్దది అయితే... పెద్ద మొత్తంలో రుణాలు మంజూరు చేసే సామర్థ్యం లభిస్తుందేమో కానీ... వాటిని తిరిగి రాబట్టుకునే సామర్థ్యం ఉంటుందని చెప్పటం కష్టం. లేమాన్ బ్రదర్స్ సంక్షోభం ప్రపంచాన్నే ఎంతలా ప్రభావితం చేసిందో మన ప్రభుత్వం గుర్తించటం లేదు. అదే చిన్న బ్యాంకులు గా ఉంటె... రుణాలు చిన్న పరిమాణంలో ఇచ్చినా వాటిని తిరిగి రాబట్టు కోగలవు. లేదా... చిన్న మొత్తంలో నిరర్థక ఆస్తులను బ్యాంకులు లేదా ఆర్థిక వ్యవస్థ కూడా భరించగలదు.

నిర్వహణ లాభాలూ శూన్యమే...

చిన్న చిన్న బ్యాంకులను కలిపి పెద్దవిగా మార్చటం వల్ల నిర్వహణ పరంగా లాభాలు ఉంటాయని ప్రభుత్వం అంచనా వేస్తోంది. కానీ అది కూడా నిజం కాదు. ఎందుకంటే... బ్యాంకుల ఉద్యోగుల సంఖ్యను తగ్గించకుండా .... పెద్దగా నిర్వహణ ఖర్చులను తగ్గించుకోలేవు. ఉద్యోగుల తొలగింపు నిర్ణయం కూడా సరైనది కాదు. ఇప్పటికే దేశంలో నిరుద్యోగ రేటు 10 ఏళ్ళ గరిష్ఠానికి చేరుకొంది. ఆటోమొబైల్ వంటి రంగాల్లో లక్షలాది ఉద్యోగాలు ఊగుతున్నాయి. ఇప్పుడు బ్యాంకింగ్ రంగం దానికి తోడైతే... వినాశనమే తప్ప ప్రయోజనం ఉండదని ఆర్థికవేత్తలు హెచ్చరిస్తున్నారు. పైగా... సంస్థ పెద్దది అయినా కొద్దీ బ్యూరోక్రసి పెరిగి పనితీరు కూడా మందగిస్తుందే తప్ప వేగం పెరగదని వారు విశ్వషిస్తున్నారు.